Zo eindigde een rondje door gemeente Borne gisterenmiddag met een grote glimlach op mijn gezicht.
Na een dag corona proof werken op mijn kantoor, in het mooie en momenteel rustige Enter, staat een kort bezoek in gemeente Borne gepland.
Sinds oktober 2019 begeleid ik voor gemeente Borne het grootschalige vervangingsplan Openbare Verlichting (OVL) en het implementeren van een nieuw beheerssysteem voor OVL. Een super leuke klus die het fysieke buiten verbind met het digitale beheerssysteem binnen.
Voor het onderhoud van een aantal lichtmasten zijn verdiepende technische vragen gesteld en dat gaat nog uitgezocht worden in de buitenlucht. Oja en die paar hardnekkige storingen worden ook bezocht. Als we toch aan het verbinden zijn…
Ik besluit om mijn zoon van zes en mijn dochter van vier mee te nemen op deze excursie. Zij zitten momenteel, net als ik, elke ochtend thuis achter het schermpje om de lessen van school te volgen. Ook tijd voor hen om het huis tijdelijk in te ruilen voor de frisse buitenlucht in Borne.
Ik hoef het ook maar één keer te vragen en ze zitten al in de auto. Het geeft op dat moment ook ruimte voor mijn vrouw om fijn een uurtje te sporten. Ik zeg WIN WIN situatie en daar gaan we.
In Borne lopen we langs de, nog gedoofde, verlichting om een aantal gegevens te verzamelen. Ondertussen vertel ik aan dat jochie van zes hoe dingen werken en wat er nodig is om licht te krijgen.
Tegen zijn huppelend en dansend zusje zegt hij dat daar boven de lamp zit en dat er een stroomkabel onder de grond zit die de lamp aanzet. Ze is de informatie aan het verwerken als ze naar het groene nostalgische object kijkt. Al snel vervolgt ze huppelend en dansend haar weg richting de auto. Of ze de verbinding kon maken weet ik niet.
De gegevens zijn binnen en we rijden, zodra het verlichting inschakelt, langs de storingen naar huis. Onderweg laat ik de verschillende nieuwe lichtmasten zien die het afgelopen jaar zijn aangebracht. Zoonlief noemt het een kleine mast met een ronde lamp en een lange mast met een platte lamp. Dat gaat zo even door totdat we een lichtmast met twee armaturen zien en mijn dochter zegt: “En dat papa, dat is een tweeling…..”
Prachtig om samen de werkdag af te sluiten, ik heb in ieder geval een glimlach van oor tot oor. En verbinden dat kunnen ze!
Nu ik dit schrijf bedenk ik weer hoeveel moois er is om te verbinden. Vooral nu in deze tijd waar we elkaar minder zien. Het borrelt, hier moet ik wat mee…..